oman
Envla campana est quedam herba habens flores ad modum campane vlg. oman 1450 RozWroc 113r
| Wyraz hasłowy | Oman | Hasło konkordancji | Inula |
|---|---|---|---|
| Wyraz(y) w transliteracji | oman | Podstawa glosowania | enula |
| Język wyrazu obcego | łaciński |
Lokalizacja wyrazu w rękopisie
| Karta/strona | strona |
|---|---|
| Numer | 113 |
| Folio/kolumna | r |
| Umiejscowienie | |
| Wiersz |
Opis gramatyczny
| Transkrypcja formy podstawowej wyrazu hasłowego | Oman (rzeczownik) |
|---|---|
| Forma (w transkrypcji) | oman |
| Część mowy | rzeczownik |
| Fleksem | rzeczownik |
| Liczba | pojedyncza |
| Przypadek | mianownik |
| Rodzaj | męski |
Bibliografia
Jasińska K., Kołodziej D., Leńczuk M. 2022: Dwa łacińskie rozariusze z polskimi glosami. Rozariusz dominikański. Rozariusz wrocławski, Kraków, s. 87, 121.
Jak cytować?
Ewa Deptuchowa, Mariusz Frodyma, Katarzyna Jasińska, Magdalena Klapper, Dorota Kołodziej, Mariusz Leńczuk, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa,
Rozariusze z polskimi glosami. Internetowa baza danych, red. nauk. Ewa Deptuchowa, oprac. inf. Maciej Godny, https://rozariusze.ijppan.pl, stan z dnia: 26.05.2026 r.