dziewoszląb
Procus (...) id est petitor et proprie mulierum vel noue coniugis et nupciarum proprie dziewoszląb ca 1470 RozDom 201va
| Wyraz hasłowy | Dziewosłąb | Hasło konkordancji | Procus |
|---|---|---|---|
| Wyraz(y) w transliteracji | dziewoszląb | Podstawa glosowania | procus |
| Język wyrazu obcego | łaciński |
Lokalizacja wyrazu w rękopisie
| Karta/strona | karta |
|---|---|
| Numer | 201 |
| Folio/kolumna | va |
| Umiejscowienie | wewnętrzne |
| Wiersz | 24 |
Opis gramatyczny
| Transkrypcja formy podstawowej wyrazu hasłowego | Dziewosłąb (rzeczownik) |
|---|---|
| Forma (w transkrypcji) | dziewosłąb |
| Część mowy | rzeczownik |
| Fleksem | rzeczownik |
| Liczba | pojedyncza |
| Przypadek | mianownik |
| Rodzaj | męski |
Uwagi
W Sstp brak tego cytatu.
Bibliografia
Jasińska K., Kołodziej D., Leńczuk M. 2022: Dwa łacińskie rozariusze z polskimi glosami. Rozariusz dominikański. Rozariusz wrocławski, Kraków, s. 39, 42, 49, 118.
Jak cytować?
Ewa Deptuchowa, Mariusz Frodyma, Katarzyna Jasińska, Magdalena Klapper, Dorota Kołodziej, Mariusz Leńczuk, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa,
Rozariusze z polskimi glosami. Internetowa baza danych, red. nauk. Ewa Deptuchowa, oprac. inf. Maciej Godny, https://rozariusze.ijppan.pl, stan z dnia: 26.05.2026 r.