pąkavycza
Plaudeolum est lintiamen vel plaudeollum dicitur illud instrvmentum mediante quo antiquitus plaudebant in nupciis sc. parws cussinus qui ictus sustinent proprie pąkavycza ca 1470 RozDom 190ra
| Wyraz hasłowy | Pękawica | Hasło konkordancji | Plaudeolum |
|---|---|---|---|
| Wyraz(y) w transliteracji | pąkavycza | Podstawa glosowania | plaudeolum |
| Język wyrazu obcego | łaciński |
Lokalizacja wyrazu w rękopisie
| Karta/strona | karta |
|---|---|
| Numer | 190 |
| Folio/kolumna | ra |
| Umiejscowienie | wewnętrzne |
| Wiersz | 3 |
Opis gramatyczny
| Transkrypcja formy podstawowej wyrazu hasłowego | Pękawica (rzeczownik) |
|---|---|
| Forma (w transkrypcji) | pękawica |
| Część mowy | rzeczownik |
| Fleksem | rzeczownik |
| Liczba | pojedyncza |
| Przypadek | mianownik |
| Rodzaj | żeński |
| Uwagi | Możliwa też transkrypcja pąkawica. |
Uwagi
W Sstp brak tego cytatu.
Bibliografia
Jasińska K., Kołodziej D., Leńczuk M. 2022: Dwa łacińskie rozariusze z polskimi glosami. Rozariusz dominikański. Rozariusz wrocławski, Kraków, s. 39, 53, 54, 117.
Jak cytować?
Ewa Deptuchowa, Mariusz Frodyma, Katarzyna Jasińska, Magdalena Klapper, Dorota Kołodziej, Mariusz Leńczuk, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa,
Rozariusze z polskimi glosami. Internetowa baza danych, red. nauk. Ewa Deptuchowa, oprac. inf. Maciej Godny, https://rozariusze.ijppan.pl, stan z dnia: 26.05.2026 r.