rarog
Artoganus (...) est quaedam auis vlg. rarog alio nomine dicitur erodius ca 1470 RozDom 24vb
| Wyraz hasłowy | Raróg | Hasło konkordancji | Artoganus |
|---|---|---|---|
| Wyraz(y) w transliteracji | rarog | Podstawa glosowania | artoganus, erodius |
| Język wyrazu obcego | łaciński |
Lokalizacja wyrazu w rękopisie
| Karta/strona | karta |
|---|---|
| Numer | 24 |
| Folio/kolumna | vb |
| Umiejscowienie | wewnętrzne |
| Wiersz | 5 |
Opis gramatyczny
| Transkrypcja formy podstawowej wyrazu hasłowego | Raróg (rzeczownik) |
|---|---|
| Forma (w transkrypcji) | rarog |
| Część mowy | rzeczownik |
| Fleksem | rzeczownik |
| Liczba | pojedyncza |
| Przypadek | mianownik |
| Rodzaj | męski |
Uwagi
W Sstp brak tego cytatu.
Bibliografia
Jasińska K., Kołodziej D., Leńczuk M. 2022: Dwa łacińskie rozariusze z polskimi glosami. Rozariusz dominikański. Rozariusz wrocławski, Kraków: Instytut Języka Polskiego PAN, s. 42, 43, 114, 132.
Jak cytować?
Ewa Deptuchowa, Mariusz Frodyma, Katarzyna Jasińska, Magdalena Klapper, Dorota Kołodziej, Mariusz Leńczuk, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa,
Rozariusze z polskimi glosami. Internetowa baza danych, red. nauk. Ewa Deptuchowa, oprac. inf. Maciej Godny, https://rozariusze.ijppan.pl, stan z dnia: 17.04.2026 r.